ஆடி பெருக்கு
Aadi Perukku
ஆடி பெருக்கு என்பது காவிரி அன்னையை வரவேற்று, நீர் நிலைகளை வணங்கும் தமிழர் திருநாளாகும். ஆடி மாதம் 18-ஆம் நாள் நதிகள் பெருக்கெடுத்து ஓடுவதைக் குறிக்கும் வகையில் இது கொண்டாடப்படுகிறது.
முதன்மை தேதி மற்றும் பஞ்சாங்கம்
அந்த கிரகோரியன் நாளுக்கு தரவு இருக்கும்போது திதி மற்றும் நேர வரிகள் இங்கு சுருக்கமாகத் தெரிகின்றன; முழு விவரம் தினசரி காலண்டரில்.
ஆன்மீக திருவிழா தொடர்ச்சி
தமிழ்நாட்டு ஆன்மீக அனுபவம்
ஆடி பெருக்கு என்றால் என்ன?
ஆடி பதினெட்டாம் நாள், தென்மேற்கு பருவமழை தீவிரமடைந்து காவிரியிலும் மற்ற நதிகளிலும் புது வெள்ளம் பெருக்கெடுத்து ஓடி வரும். அந்தப் புதுப்புனலை வரவேற்று, மக்கள் தங்கள் நன்றியைக் காணிக்கையாக்கும் ஒரு பாரம்பரியத் திருவிழாவே 'ஆடிப் பெருக்கு' என்று அழைக்கப்படுகிறது. விவசாயத்திற்கு அடிப்படையான நீரைப் போற்றுவதே இந்த விழாவின் முக்கிய நோக்கம்.
தமிழ்நாட்டில் காவிரி ஆறு பாயும் மாவட்டங்களான திருச்சி, தஞ்சாவூர், திருவாரூர், நாகப்பட்டினம், கரூர் போன்ற பகுதிகளில் இந்த விழா மிகச் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படுகிறது. காவிரி அன்னை கர்ப்பிணியாக வருவதாகக் கருதி, அவளுக்கு வளைகாப்பு நடத்துவது போன்று மங்களப் பொருட்களை ஆற்றில் விட்டு மக்கள் வழிபடுவார்கள்.
தமிழ்நாட்டில் எப்படி கொண்டாடப்படுகிறது?
அதிகாலையில் எழுந்து மக்கள் ஆற்றுக்குச் சென்று புனித நீராடுவார்கள். ஆற்றுப்படுகையில் அல்லது நீர்நிலைகளின் கரைகளில் பச்சரிசி மாவாலால் கோலமிட்டு, வாழை இலை விரித்து அதில் விளக்கேற்றி வைப்பார்கள். தேங்காய், பழம், வெற்றிலை பாக்கு, மஞ்சள், குங்குமம், காதோலை, கருமணி போன்ற மங்களப் பொருட்களை வைத்துப் பூஜிப்பார்கள்.
திருமணமான பெண்கள் தங்கள் தாலிக்கயிறைப் புதிதாக மாற்றிக் கொள்வது இந்த நாளின் சிறப்பம்சமாகும். திருமணமாகாத பெண்கள் தங்களுக்குச் சிறந்த கணவன் கிடைக்க வேண்டும் என்று வேண்டி மஞ்சள் கயிற்றைக் கழுத்தில் கட்டிக்கொள்வார்கள். பூஜையை முடித்துவிட்டு, புது வெள்ளத்தில் அகல் விளக்குகளை ஏற்றி மிதக்க விடுவது மிகவும் கண்கொள்ளாக் காட்சியாகும்.
சித்ரான்னங்களின் சிறப்பு
ஆடிப் பெருக்கு அன்று, மக்கள் குடும்பம் குடும்பமாக ஆற்றங்கரைக்குச் சென்று பலவகை சாதங்களை (சித்ரான்னங்களை) சமைத்துச் சாப்பிடுவது வழக்கம். எலுமிச்சை சாதம், புளியோதரை, தக்காளி சாதம், தயிர் சாதம், தேங்காய் சாதம் மற்றும் சர்க்கரைப் பொங்கல் போன்ற பல வகையான உணவுகளைச் செய்து, இயற்கை அன்னையோடு இணைந்து விருந்து உண்பார்கள்.
இது குடும்ப உறவுகளை வலுப்படுத்துவதோடு மட்டுமின்றி, சுற்றமும் நட்பும் இணைந்து மகிழும் ஒரு সামাজিক விழாவாகவும் (Social Gathering) திகழ்கிறது. புது வெள்ளத்தைப் பார்த்தபடியே இயற்கை அன்னையின் மடியில் அமர்ந்து உணவருந்துவது வாழ்வில் பெரும் பேறாகக் கருதப்படுகிறது.