தீபாவளி

தீபாவளி என்றால் என்ன?

தீபாவளி என்பது உலகெங்கிலும் உள்ள இந்துக்களால் மிகச் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்படும் மாபெரும் ஒளித் திருநாளாகும். 'தீபம்' என்றால் ஒளி, 'ஆவளி' என்றால் வரிசை; எனவே தீபாவளி என்பது வரிசையாக தீபங்களை ஏற்றி இருளை அகற்றி ஒளியை வரவேற்கும் பண்டிகையாகும். அறியாமை, அகங்காரம், மற்றும் எதிர்மறை எண்ணங்கள் என்ற இருளை அகற்றி, அறிவு, அன்பு, மற்றும் நேர்மறை எண்ணங்கள் என்ற ஒளியை ஏற்றுவதே இதன் உண்மையான தத்துவமாகும்.

இது வெறும் கொண்டாட்டம் மட்டுமல்லாமல், மனித மனங்களில் புத்துணர்ச்சியையும் நம்பிக்கையையும் விதைக்கும் ஒரு ஆன்மீக நிகழ்வாகவும் பார்க்கப்படுகிறது. வீடுகள், தெருக்கள், மற்றும் ஆலயங்கள் எங்கும் அகல் விளக்குகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, நாடே ஒளியால் மிளிரும் காட்சியைக் காண கண் கோடி வேண்டும்.

தமிழ்நாட்டில் இப்பண்டிகை, குடும்பங்கள் ஒன்று கூடும் முக்கிய நாளாகவும், புத்தாடை அணிந்து, பட்டாசுகள் வெடித்து, இனிப்புகளைப் பகிர்ந்துகொள்ளும் மகிழ்ச்சியான திருநாளாகவும் கொண்டாடப்படுகிறது. உற்றார் உறவினர்களுடன் இணைந்து மகிழ்ச்சியைப் பகிர்வதும், புதிய தொடக்கங்களை உருவாக்குவதுமே இந்த நாளின் மையக் கருத்தாகும்.

கொண்டாட்டத்தின் பின்னணி

தீபாவளி பண்டிகை கொண்டாடப்படுவதற்குப் பல புராணக் கதைகள் மற்றும் வரலாற்று நிகழ்வுகள் காரணமாகக் கூறப்படுகின்றன. வட இந்தியாவில், வனவாசத்தை முடித்துவிட்டு ராமர், சீதை மற்றும் லட்சுமணனுடன் அயோத்திக்குத் திரும்பிய நாளை மக்கள் தீபங்கள் ஏற்றி வரவேற்றதாக இராமாயணம் கூறுகிறது.

ஆனால், தமிழ்நாட்டில் 'நரகாசுரன் வதம்' என்பது மிக முக்கிய காரணமாகக் கருதப்படுகிறது. அதர்மத்தின் உருவமான நரகாசுரனை, கிருஷ்ண பரமாத்மா சத்யபாமாவின் உதவியுடன் வதம் செய்த நாளை இது குறிக்கிறது. தான் இறக்கும் நாள் மக்கள் அனைவருக்கும் இருள் அகன்று ஒளி பிறக்கும் நன்னாளாக அமைய வேண்டும் என நரகாசுரன் கேட்ட வரத்தின்படியே தீபாவளி கொண்டாடப்படுகிறது.

எனவே, இது அதர்மம் அழிந்து தர்மம் வென்றதைக் கொண்டாடும் நாளாகப் பார்க்கப்படுகிறது. மேலும், தீபம் ஏற்றுவது வீட்டைத் தூய்மைப்படுத்தி, நேர்மறை ஆற்றலை ஈர்ப்பதற்கான ஒரு ஆன்மீகச் செயலாகவும் நம்பப்படுகிறது. செல்வத்தின் அதிபதியான மகாலட்சுமி தேவியை வரவேற்று, குடும்பத்தில் சுபிட்சம் நிலவ வேண்டும் என்ற நோக்கிலும் இந்த நாளில் சிறப்பு பூஜைகள் செய்யப்படுகின்றன.

தமிழ்நாட்டு மரபுகள்

தமிழ்நாட்டின் தீபாவளி மரபுகள் மிகவும் தனித்துவமானவை மற்றும் கலாச்சார செழுமை வாய்ந்தவை. அதிகாலையில் எழுந்து நல்லெண்ணெய் தேய்த்து வெந்நீரில் குளிப்பது 'கங்கா ஸ்நானம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது; இந்த நாளில் வெந்நீரில் கங்கை நதியும், எண்ணெயில் லட்சுமியும் வாசம் செய்வதாக ஆழமான நம்பிக்கை உள்ளது. இது உடல் சூட்டைத் தணித்து, மனதைப் புத்துணர்ச்சியாக்க உதவுகிறது.

அதன் பின், இறைவனை வழிபட்டு புத்தாடை அணிந்து, குடும்பத்தில் உள்ள பெரியவர்களிடம் ஆசி பெறுவது முக்கிய மரபாகும். வீட்டின் சுவாமி அறையில் தீபம் ஏற்றி அதிரசம், முறுக்கு, லட்டு, குலாப் ஜாமுன் போன்ற இனிப்பு மற்றும் கார வகைகளைப் படைத்து வழிபடுவது வழக்கம்.

அண்டை வீட்டாருடனும், உறவினர்களுடனும், நண்பர்களுடனும் இனிப்புகள் மற்றும் பலகாரங்களைப் பகிர்ந்துகொள்வது சமூக ஒற்றுமையையும், மனித நேயத்தையும் வளர்க்கிறது. சிறுவர்கள் முதல் பெரியவர்கள் வரை பட்டாசுகள் வெடித்துத் தங்கள் மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்துவர். மேலும், பல வீடுகளில் 'நோன்பு' எனப்படும் சிறப்பு வழிபாடுகளும், குலதெய்வ வழிபாடுகளும் இந்த நன்னாளில் மிகச் சிறப்பாக நடைபெறும்.

பண்டிகையின் உண்மையான அர்த்தம்

பண்டிகை என்பது ஒரு நாள் கொண்டாட்டம் மட்டுமல்ல; நற்பழக்கங்களைத் தொடங்குவதற்கான நினைவூட்டல். வீட்டைச் சுத்தப்படுத்துவதைப் போல மனதையும் தூய்மையாக்க வேண்டும். நம்மைச் சுற்றியுள்ள அறியாமை இருளை அகற்றி, ஞான ஒளியை ஏற்றுவதே இதன் உண்மையான நோக்கம்.

ஆடம்பரம் மற்றும் அதிக ஒலியைத் தவிர்த்து, அமைதியாகவும், பாதுகாப்பாகவும், ஏழைகளுக்குத் தானம் செய்தும் கொண்டாடுவது உண்மையான ஆன்மீக உணர்வை வெளிப்படுத்தும். அன்பைப் பகிர்வதன் மூலம் மட்டுமே முழுமையான மகிழ்ச்சியை அடைய முடியும்.