பிறவிப் பிணி நீக்கும் மகா சிவராத்திரி விரதம்

இந்து ஆன்மீக மரபில், முழுமுதற் கடவுளான சிவபெருமானை வழிபடுவதற்காக அமைக்கப்பட்ட விரதங்களில் மிக உன்னதமானது 'மகா சிவராத்திரி' விரதமாகும். மாசி மாதத்தில் வரும் தேய்பிறை சதுர்த்தசி திதி அன்று, அதாவது இருள் சூழ்ந்த நள்ளிரவில், சிவபெருமான் ஜோதிப் பிழம்பாகத் தோன்றிய அந்தப் புனிதமான இரவே மகா சிவராத்திரியாகப் போற்றப்படுகிறது. 'சிவம்' என்றால் மங்களம் என்றும், 'ராத்திரி' என்றால் ஒடுங்குதல் அல்லது அமைதி என்றும் பொருள். பிரபஞ்சத்தின் அனைத்து உயிர்களும், ஒலிகளும் ஒடுங்கி அமைதி பெறும் இரவு இதுவாகும். இந்த அற்புதமான இரவில் சிவபெருமானை முழு பக்தியுடன் வழிபட்டால், முற்பிறவிகளில் செய்த பாவங்கள் அனைத்தும் நீங்கி, சிவசாயுஜ்யம் (முக்தி) கிடைக்கும் என்பது அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாகும்.

சிவராத்திரியின் புராணப் பின்னணியும் ஆன்மீக ரகசியமும்

மகா சிவராத்திரி விரதம் உருவானதற்குப் பல புராண நிகழ்வுகள் காரணமாகக் கூறப்படுகின்றன. அதில் மிகவும் முக்கியமானது பிரம்மாவுக்கும் விஷ்ணுவுக்கும் இடையே ஏற்பட்ட போட்டியாகும். இருவரில் யார் பெரியவர் என்ற வாதம் எழுந்தபோது, சிவபெருமான் அவர்கள் முன் மாபெரும் அக்னிப் பிழம்பாக (அருணாச்சலமாக)த் தோன்றினார். தனது அடியையோ அல்லது முடியையோ யார் முதலில் காண்கிறார்களோ அவரே பெரியவர் என்று சிவனார் அறிவிக்க, பிரம்மா அன்னப் பறவையாக மாறி முடியைக் காணப் பறந்தார். விஷ்ணு வராக (பன்றி) உருவம் எடுத்து அடியைக் காண பூமியைக் குடைந்தார். இருவராலும் சிவனின் அடியையும் முடியையும் காண முடியவில்லை. சிவபெருமானின் எல்லையற்ற பரம்பொருள் தன்மையை உணர்ந்து, அகங்காரம் நீங்கி அவரை சரணடைந்தனர். சிவபெருமான் ஜோதி ரூபமாகத் தோன்றிய இந்த நாளே சிவராத்திரியாகும்.

மற்றொரு புராணத்தின்படி, பாற்கடலைக் கடைந்தபோது எழுந்த ஆலகால விஷத்தை சிவபெருமான் அருந்தி, நீலகண்டனாக உலகைக் காத்தருளினார். அந்த நள்ளிரவு வேளையில், எம்பெருமான் விஷத்தின் தாக்கத்தால் உறங்காமல் இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக, தேவர்களும் முனிவர்களும் இரவு முழுவதும் கண் விழித்து சிவனைப் போற்றிப் பாடினர். இதுவே சிவராத்திரி விரதமாக மாறியது. மேலும், உமாதேவியார் சிவபெருமானை ஆகம விதிப்படி பூஜித்து, சிவனின் உடலின் இடப்பாகத்தைப் பெற்று 'அர்த்தநாரீஸ்வரராக' மாறியதும் இதே சிவராத்திரி நன்னாளில்தான்.

சிவராத்திரி விரதத்திற்கான முன்னற்பாடுகள் மற்றும் நெறிமுறைகள்

மகா சிவராத்திரி விரதத்தை முழுமையான பக்தியுடனும், உடல் மற்றும் மனத் தூய்மையுடனும் கடைப்பிடிப்பது மிக அவசியம். விரதம் இருப்பதற்கு முதல் நாளான திரயோதசி அன்று ஒரு வேளை மட்டுமே உணவு உட்கொண்டு, மனதை சிவ சிந்தனையில் நிறுத்த வேண்டும். சிவராத்திரி அன்று அதிகாலையில் பிரம்ம முகூர்த்தத்தில் எழுந்து, குளித்து முடித்து, தூய ஆடை அணிந்து, நெற்றியில் திருநீறு தரிக்க வேண்டும். அன்றைய பகல் மற்றும் இரவு முழுவதும் எவ்வித உணவும் (திட உணவு) உட்கொள்ளாமல் விரதம் இருப்பது (உபவாசம்) உத்தமமான பலனைத் தரும். முதியவர்கள் மற்றும் நோயாளிகள் பால், பழங்கள் மட்டும் எடுத்துக் கொள்ளலாம்.

பகல் முழுவதும் "ஓம் நமசிவாய" என்ற பஞ்சாட்சர மந்திரத்தை மனதிற்குள் ஜபித்துக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். மாலையில் மீண்டும் நீராடி, அருகிலுள்ள சிவாலயத்திற்குச் சென்று வழிபாடுகளில் பங்கேற்க வேண்டும். சிவராத்திரி விரதத்தின் மிக முக்கிய அம்சமே இரவு முழுவதும் உறங்காமல் கண் விழித்திருப்பதாகும். தூக்கம் என்பது அறியாமையின் அறிகுறி; விழிப்புணர்வு என்பது ஞானத்தின் அடையாளம். எனவே, அஞ்ஞான இருளைப் போக்கி, மெய்ஞ்ஞான ஒளியைப் பெறவே இரவு முழுவதும் கண் விழித்து இறைவனை வழிபடுகிறோம்.

நான்கு கால பூஜைகளின் சிறப்பும் வழிபாட்டு முறைகளும்

சிவராத்திரி அன்று சிவாலயங்களில் இரவு முழுவதும் நான்கு காலப் பூஜைகள் மிகச் சிறப்பாக நடைபெறும். இந்த நான்கு கால பூஜைகளிலும் பங்கேற்பது பிறவிப் பெருங்கடலைக் கடக்கச் செய்யும். ஒவ்வொரு கால பூஜைக்கும் தனித்தனி சிறப்புகளும், அபிஷேகப் பொருட்களும், அர்ச்சனை மலர்களும் உள்ளன.

• முதலாம் காலப் பூஜை (இரவு 8.00 - 11.00 மணி): பிரம்மா பூஜிப்பதாக ஐதீகம். பஞ்சகவ்யத்தால் அபிஷேகம் செய்து, வில்வத்தினால் அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும். பயித்தம் பருப்பு சாதம் நைவேத்தியம் படைக்கப்படுகிறது. இதனால் பிறவிப் பிணி நீங்கும்.
• இரண்டாம் காலப் பூஜை (இரவு 11.00 - 1.00 மணி): மகாவிஷ்ணு பூஜிப்பதாக ஐதீகம். பால், தயிர், தேன், நெய், சர்க்கரை கலந்த பஞ்சாமிர்தத்தால் அபிஷேகம் செய்து, தாமரை மற்றும் துளசியால் அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும். பாயாசம் நைவேத்தியமாகப் படைக்கப்படும். இதனால் செல்வச் செழிப்பு உண்டாகும்.
• மூன்றாம் காலப் பூஜை (இரவு 1.00 - 2.30 மணி): அம்பிகை (சக்தி தேவி) பூஜிப்பதாக ஐதீகம். தேனால் அபிஷேகம் செய்து, மல்லிகை, சாமந்தி போன்ற நறுமண மலர்களால் அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும். எள் சாதம் நைவேத்தியம் படைக்கப்படும். இதனால் மன அமைதியும், எதிலும் வெற்றியும் கிட்டும்.
• நான்காம் காலப் பூஜை (அதிகாலை 2.30 - 4.30 மணி): முப்பத்து முக்கோடி தேவர்கள், முனிவர்கள் பூஜிப்பதாக ஐதீகம். கரும்புச் சாறு, இளநீர், சந்தனம் ஆகியவற்றால் அபிஷேகம் செய்து, நந்தியாவட்டை மற்றும் வில்வத்தால் அர்ச்சனை செய்ய வேண்டும். வெண்பொங்கல் நைவேத்தியமாகப் படைக்கப்படும். இதனால் மோட்சம் (முக்தி) கிடைக்கும் என்பது சத்தியம்.

சிவராத்திரி இரவில் கண் விழிப்பதன் அளப்பரிய நன்மைகள்

சிவராத்திரி இரவில் கண் விழித்திருப்பது என்பது வெறும் சடங்கு அல்ல; அதனுள் மாபெரும் மருத்துவ மற்றும் அறிவியல் உண்மைகள் அடங்கியுள்ளன. சிவராத்திரி அன்று இரவு பூமியின் வடக்கு அரைக்கோளத்தில் (Northern Hemisphere) இயற்கையாகவே மனித உடலில் உள்ள ஆற்றலானது மேல்நோக்கி நகரும் (Upward surge of energy) ஒரு அரிய காந்தப் புலம் உருவாகிறது. இதனால்தான் முதுகுத் தண்டை நேராக வைத்து, விழித்திருந்து தியானம் செய்வது மூளை மற்றும் நரம்பு மண்டலத்திற்கு அபரிமிதமான ஆற்றலைத் தருகிறது. இது மன அழுத்தத்தைக் குறைத்து, ஆழமான மன அமைதியைத் தருகிறது.

விரத நிறைவு (பாரணை) மற்றும் கிட்டும் மங்களப் பலன்கள்

சிவராத்திரி இரவு முழுவதும் விழித்திருந்து, நான்கு காலப் பூஜைகளையும் முடித்த பின்னர், மறுநாள் (அமாவாசை) அதிகாலையில் நீராடி, சிவனைத் தரிசித்து விட்டு, ஏழைகள் அல்லது அடியார்களுக்கு அன்னதானம் வழங்க வேண்டும். அதன் பிறகே விரதத்தை நிறைவு செய்து (பாரணை) உணவு உட்கொள்ள வேண்டும். சிவராத்திரிக்கு மறுநாளும் பகலில் உறங்குவதைத் தவிர்க்க வேண்டும்; அன்றைய இரவு உறங்குவதே சிறந்தது.

மகா சிவராத்திரி விரதத்தைத் தொடர்ந்து மனமுருகிக் கடைப்பிடிப்பதன் மூலம் மனித குலம் அடையும் நன்மைகளுக்கு அளவே இல்லை. ஒரு முறை மகா சிவராத்திரி விரதம் இருப்பது, அஸ்வமேத யாகம் செய்த புண்ணியத்தையும், கோடி பசுக்களைத் தானம் செய்த பலனையும் தரும் என்று சிவபுராணம் அறுதியிட்டுக் கூறுகிறது. திருமணமாகாதவர்களுக்கு விரைவில் திருமணம் நடைபெறும், குழந்தை பாக்கியம் இல்லாதவர்களுக்குச் சத்புத்திர பாக்கியம் கிட்டும். எண்ணிய காரியங்கள் அனைத்தும் தடையின்றி ஈடேறும். சிவனின் பாதங்களைப் பற்றிக்கொண்டால் வாழ்வின் அனைத்துத் தடைகளும் நீங்கி முக்தி உறுதி என்பது திண்ணம்.